Po pierwszej połowie sparingu Legii Warszawa ze Slovanem Bratysława było 0:0. W przerwie do Lindabrunn (miejscowość w której odbywał się mecz) dotarła dr Joanna Heidtman. Obecność pani psycholog pozwoliła legionistom odblokować się i w efekcie nasi piłkarze strzelili trzy gole.

Można powiedzieć, że ma pani na swoim koncie już pierwszy sukces w pracy z zespołem Legii

- Nawet dwa (śmiech). Wraz z moim przyjazdem nie tylko posypały się bramki, ale poprawiła się też pogoda.

Jak się zaczęła pani współpraca z Legią?

- Trener Jacek Zieliński stwierdził, że w pracy z zespołem przyda mu się pomoc psychologa. Zadzwonił do mnie prezes Piotr Zygo i zaproponował współpracę. Wcześniej moja wiedza na temat Legii była praktycznie zerowa. Nie znałam zawodników ani wyników. Z jednej strony to dobrze, z drugiej źle. Źle, bo znając osoby poszczególnych piłkarzy łatwiej byłoby mi się do nich zwracać. Dobrze, bo jestem pozbawiona jakichkolwiek uprzedzeń, sympatii i antypatii.

Pierwsze spotkania z zawodnikami odbyły już się w Warszawie. Jakie można wyciągnąć z nich wnioski?

- Odbyłam z piłkarzami już jedną sesję. Spotkaliśmy się w małych grupach. Na początku chciałam się przyjrzeć każdemu zawodnikowi. Po jednym spotkaniu trudno jednak mówić o jakichkolwiek wnioskach. W tej chwili nie jestem w stanie postawić diagnozy i stwierdzić, ile pracy mnie czeka. Po to właśnie przyjechałam na zgrupowanie do Austrii, aby lepiej poznać zespół.

Pracowała już pani kiedyś z drużyną piłkarską?

- Nie, nigdy wcześniej nie miałam kontaktów z żadną grupą sportowców. Jest to dla mnie zupełnie nowe doświadczenie. Do tej pory współpracowałam z ludźmi różnych profesji, ale w tym gronie nigdy nie było grupy sportowców. To nie ma jednak żadnego znaczenia, ponieważ w pracy z każdą większą liczbą osób są podobne wady i zalety.

Na wizytówce pod pani nazwiskiem widnieje napis - trener, ale to chyba nie oznacza, że zamierza pani zastąpić w tej roli Jacka Zielińskiego?

- Mój zawód to też jest trener. Tylko ja zajmuje się rozwijaniem innych umiejętności. Zajęcia, które będę prowadziła mają na celu podniesienie kompetencji związanych z postawami, przekonaniami, nastawieniami i motywacją. To jest normalna część zajęć zawodowego sportowca. Do taktyki, przygotowania fizycznego i do treningu czysto piłkarskiego nie będę się wtrącała (śmiech).

W czym pani może pomóc legionistom? To znaczy jakie korzyści wyniosą piłkarze ze współpracy z psychologiem?

- W sporcie, podobnie jak i w innych zawodach, jeśli ludzie pracują na sukces, zwłaszcza jeśli dzieje się to w zespole, to oprócz samych kompetencji technicznych, muszą oni podnosić swoje umiejętności pracy w grupie. Ponadto muszą rozwijać swoje postawy, które pomagają w osiągnięciu sukcesu. Nasze przekonania mogą nas bardzo mocno blokować albo nakierowywać na sukces. Temu służy podtrzymywanie konsekwencji w działaniu. Z reguły w momencie gdy pojawia się pierwszy problem w dążeniu do jakiegoś celu w około 3, 4 przypadkach na 10 następuje rezygnacja. Pojawia się ona nie dla tego, że ktoś nie ma umiejętności potrzebnych do zrealizowania tego założenia, ale właśnie braki w psychice powodują, to zaniechanie w drodze do sukcesu. Gdy zmierzamy do jakiegoś celu zawsze pojawiają się przed nami jakieś przeszkody. Na dalszej drodze do osiągnięcia go pozostaną ci, którzy najlepiej poradzą sobie z powstałymi trudnościami". Ja jestem tu po to, aby pomóc piłkarzom pokonywać chwilowe porażki, tak żeby jak najszybciej mogli się po nich podnieść i znów dążyć do celu". Często w sporcie zdarza się tak, że dwa zespoły prezentują podobny poziom umiejętności i takie samo przygotowanie fizyczne, a jednak osiągają różne wyniki. Dzieje się tak, właśnie za sprawą innego nastawienia psychicznego.

Jak piłkarze odebrali pani obecność na zgrupowaniu?

- Różnie, dla większości z nich jest to nowa sytuacja, która wzbudza w nich emocje. Jestem przekonana, że reakcje zawodników na moją osobę nie były jednolite. Wzajemnie potrzebujemy więcej czasu. Musimy się zżyć ze sobą. Zajęcia, które będę prowadziła będą obligatoryjne dla wszystkich zawodników. Jeśli ktoś wyrazi chęć indywidualnej sesji, to wtedy takie zajęcia też będą miały miejsce. Ponadto oddzielne spotkania będą organizowane dla sztabu szkoleniowego.

Pani praca będzie opierała się tylko na rozmowach czy piłkarze będą też poddawani testom?

- Tego nie zdradzę. Jest to tajemnica zawodowa.

Artur Boruc i Marek Saganowski współpracują indywidualnie z innymi psychologami. Czy to nie będzie kolidowało z pani pracą z nimi?

- Mam nadzieję, że nie. Pewne rzeczy są uniwersalne. Wydaje mi się, to może się nawet przydać podczas pracy z resztą piłkarzy. Dzięki temu czego nauczyli się do tej pory będą mogli pociągnąć pozostałą część zawodników do przodu.

Jak długo będzie trwała współpraca z zespołem Legii?

- W tej chwili został ustalony plan naszych spotkań do grudnia. Pomiędzy mną a klubem jest umowa o kilku miesięcznej współpracy. Żeby były jakieś zauważalne efekty pracy psychologa potrzeba czasu. W tym zawodzie unika się pracy z 'doskoku', bo taka forma kontaktów nie przynosi korzyści. To nie jest tak, że pojawia się psycholog i od razu znikają wszystkie problemy. Proszę też pamiętać, że psychologia, to nie jest jakaś forma czarów, która odmienia ludzi.

A czy piłkarze mogą szukać wymówki kiedy będą w słabszej formie, mówiąc, że wszystko jest z ich dyspozycją dobrze, ale to psychika zawodzi?

- Nie wyobrażam sobie takiej sytuacji. Im powinno zależeć na wyniku i szukanie wymówek jest nie na miejscu. Jeśli zespół ma odnosić sukcesy, to poszczególne osoby, które go tworzą nie mogą stosować takich uników i usprawiedliwiać w ten sposób swojej słabej formy.